O terapii rodzinej mówimy wówczas, kiedy uczestniczą w niej wszyscy lub kilku członków rodziny. Opiera się ona na przekonaniu, że każda z osób posiada ważne zasoby rodzinne, czyli mocne strony, które w procesie terapii mogą przyczynić się do rozwiązania problemu, z jakim zgłasza się rodzina, oraz że zmiana zachowania jednego z jej członków pociąga za sobą zmianę zachowania pozostałych. Terapia rodzinna jest szczególnie użyteczna w sytuacji, gdy problem ujawnia się u dziecka/nastolatka, ale także kiedy rodzina przeżywa kryzys (konflikt, rozwód, choroba, śmierć, zmiana sytuacji życiowej, itp.).

Każdorazowo, po 1-3 spotkaniach diagnostycznych, w których może uczestniczyć jedna osoba lub kilku członków rodziny, podejmowana jest wspólna decyzja o ewentualnym rozpoczęciu terapii. O tym, czy terapia będzie miała charakter rodzinny czy indywidualny decyduje terapeuta w porozumieniu z klientem. Oczywiście niezbędna jest gotowość pozostałych członków rodziny do uczestnictwa w terapii rodzinnej.

Cel terapii ustalany jest wspólnie przez wszystkich jej uczestników oraz terapeutę w toku spotkań. Jak każda terapia, także i jej postać rodzinna jest ukierunkowana na zmianę. Terapeuta dba o atmosferę bezpieczeństwa, poszanowania intymności oraz odrębności każdego z członków spotkania. Sesja terapeutyczna trwa do 90 min. Liczba spotkań ustalana jest indywidualnie z każdą rodziną. Terapia rodzinna prowadzona może być przez jednego lub dwóch terapeutów.